خانواده فرش حیدریان

فرش حیدریان

قصه فرش حیدریان، روایتی است که بیش از 130 سال پیش در شهرکرد، بام ایران، آغاز شد. قصه پیشه‌ای خانوادگی که در سال‌های دور، حوالی 1270 خورشیدی، به دست پرتوان و هنرمند یکی از اعضای خانواده حیدریان به نام مریم خانم آغاز شد. مریم خانم زن جوانی از نخستین نسل‌های خانواده حیدریان بود که شهرت قالی‌های مثال‌زدنی‌اش به شهرهای اطراف رسیده بود و میراثی را برای خانواده حیدریان شکل داد که تا امروز یعنی پنج نسل بعد از او با دقت از آن حفاظت و حراست می‌شود.

قالی‌بافی در خانواده حیدریان از همان ابتدا تا امروز با کیفیتی بی‌نظیر و در کارگاه‌هایی انجام می‌شد که در آن اولویت اصلی احترام به ارزش‌های انسانی و گرامی داشت هنر و میراث این سرزمین بود. در این یک قرن و اندی، همه افراد فعال در این پیشه تمام نیرو و انگیزه خود را بکار گرفتند تا اثری پرمایه از خود به‌جای بگذارند. گویی 130 سال تلاش مداوم و پی‌درپی لازم بود تا امروز بافته‌های خانواده حیدریان به لحاظ کمیت و کیفیت سرآمد زمان خود باشند.

بیش از یک قرن گذشته و حالا، نسل پنجم خانوادۀ حیدریان با نمایندگی و مدیریت آرش حیدریان با دغدغه برگرداندن ارزش هنری قالی ایرانی به آن، فرش حیدریان را به یکی از بزرگ‌ترین نظام‌های کارآفرینی مدرن در عرصه هنر تبدیل کرده که هنرمندان و صنعتگران مختلف در سراسر ایران را در شبکه‌ای پویا به هم مرتبط می‌کند.

این داستان دامه دارد...

وجه هنری فرش ایرانی حیدریان ، نسبت به سایر وجوه آن مغفول مانده، به طوری‌که در نظر عامه جنبه کاربردی آن مهم است و برای اهل فن نیز تجارت و صادرات قالی الویت تعیین کننده است. با این همه قالی و قالیبافی هنری کاربردی است و این به معنی آن است که بُعد هنری قالی به اندازه کاربرد آن اهمیت دارد؛ در واقع این هنرمندی استادان طراح و چیردستی استادان بافنده است که باعث شده تا قالی ایرانی در طول صدها سال ارزش و اعتبار جهانی خود را همچنان حفظ نماید.